Personal

Niets is wat het lijkt…

Eindelijk is het weer zo ver. Na maanden wachten verschijnt vanavond Wie is de Mol? weer op tv. Als grote fan kijk ik hier al tijden naar uit. Eigenlijk al sinds de laatste aflevering van Wie is de Mol? 2013. Dat ik er zo’n fan van ben is niet gek, als je bedenkt dat ik dol ben op raadsels, liefhebber van Sherlock Holmes (ja, dat was gisterenavond een feestje) en, naast fantasy boeken, mijn favoriete genre detective is. Ja, het mag duidelijk zijn: Wie is de Mol? past wel in mijn straatje.

Toch zijn er maar weinig programma’s waar ik zo’n fan van ben. Waarvoor ik iedere donderdagavond koste wat kost op de bank zit. Waarmee ik wekenlang mee bezig kan zijn. Wie is de Mol? is een van de weinige programma’s die dat voor elkaar krijgt. Waarom? De combinatie van de mooie landen, geweldige opdrachten én de ‘mindfuck-spelletjes’ doen het hem. Geweldig, om te zien hoe mensen draaien, liegen en een schijnheilig gezicht op kunnen houden onder het mom van ‘het is een spelletje’. Daarnaast is het ieder keer weer genieten van alle mooie landschappen, steden en andere bijzondere plekken. Hierbij was Argentinië toch wel mijn favoriet.
Zoals gewoonlijk kijk ik vooral uit naar de lazer opdracht. Die blijft voor mij altijd het toppunt. Geweldig lijkt me dat, om een lazergame opdracht te mogen doen, in the middle of nowhere. En dat terwijl je ook nog eens probeert te ontcijferen wie die mol nou is.

Als mensen mij vragen wat mijn goede voornemens zijn voor dit jaar, heb ik mijn antwoord klaar: ik wil bekende Nederlander worden. Met als doel; mee mogen doen aan Wie is de Mol? Ik zie het al helemaal voor me; de hele dag een pokerface ophouden, alles bij elkaar liegen, fanatiek mee doen met de opdrachten en gek worden van tunnelvisie. Geweldig! Maar voor nu hang ik vanavond maar lekker op de bank.

Lifestyle

Mijn Reis Make-up Tas

Op het moment dat je dit leest ben ik lekker in Oostenrijk, heerlijk skiënd en genietend van de sneeuw. Op het moment dat ik dit schrijf zit ik nog een beetje in de stress; de allerlaatste dingetjes worden nu ingepakt en dan is het altijd maar hopen dat je niets vergeet. Een van de dingen die ik natuurlijk mee moet is mijn make-up. Het liefste gooi ik mijn hele collectie in een tas, maar omdat dit natuurlijk niet gaat moet ik een selectie maken. Vandaar dit artikel over mijn make-up tas voor op reis.

Ten eerste is dit voor mij echt een absolute must: mijn foundation. Zelfs al ben ik nog zo laat, bijna altijd probeer ik foundation op mijn gezicht te smeren. Zeker in de winter, als mijn gezicht er niet zo op en top uitziet (lees: dan zie ik eruit als een spook gecombineerd met een zombie). Momenteel gebruik ik de Rituals foundation Amethyst & Pure Minerals in de kleur 1. Deze heeft een zonnefactor van 10, dus ideaal voor als je heel de dag op de berg staat!
Daarnaast neem ik ook altijd mijn all time favourite poeder van Bourjois mee, de Mineral Radiance in 02 Vanillé. En natuurlijk niet te vergeten: mijn concealer van Max Factor, de Mastertouch Under-eye Concealer. Ik gebruik deze niet alleen onder mijn ogen, maar ook voor puistjes en kleine rode vlekjes.
Deze drie producten blijven heel de dag zitten, ideaal als je op vakantie bent.

Voor mijn ogen is het altijd een opgave om zo weinig mogelijk mee te nemen. Daarom ga ik meestal voor een kleine palette: al je kleuren bij elkaar en je zeult niet tig doosjes mee. Dit keer heb ik er eentje van Rimmel London in bruin tinten, eentje van Bourjois met blauw tinten (met name voor de avond) en heb ik nog één aparte cream oogschaduw, ook van Bourjois, in het goud. Deze omdat ik er natuurlijk om net dat beetje extra toe te voegen op kerstavond. Daarnaast gebruik ik de oogschaduw Intense 09 van Bourjois voor een lijntje onder mijn ogen. Deze blijft zo goed zitten, echt een topproduct!

Voor eyeliner ga ik meestal voor de Maybelline Gel Eyeliner, momenteel mijn favoriet. Maar omdat ik met deze eyeliner niet altijd even snel ben, neem ik ook altijd mijn Maybelline Master Precise liquid eyeliner mee. Hoewel ik hem niet zo fijn vind als de gel eyeliner, ben ik met deze wel een stuk sneller klaar.
Als er een mascara geweldig is, dan is het toch wel de The Falsies Volum’ Express Mascara van Maybelline. Oké toegegeven, mijn absolute favoriet is er eentje van Helena Rubinstein – de Lash Queen Feline Blacks om precies te zijn, maar dit ligt net iets boven mijn budget. The Falsies is echter een goede budget-proof vervanger en gebruik ik dagelijks. Zelf vind ik de niet-waterproof variant fijner, maar omdat ik op reis ga, neem ik ook altijd een waterproof mascara mee.

Voor mijn lippen probeer ik altijd een paar verschillende dingen mee te nemen. Ten eerste zit er altijd een Labello in mijn tas; dat is echt een must! Of het nou koud of warm is, Labello is je vriend! Voor de avonden neem ik meestal een nude of zachtroze lippenstift mee en een donkere die lekker opvalt. Dan nog een lipgloss plus mijn favo lipstick of lipgloss van het moment en ben ik tevreden.

Nog een paar laatste tips: zorg altijd voor een paar make-up kwasten. Zeker als je een paar verschillende kleuren oogschaduw bij hebt, is het handig voor verschillende kleuren verschillende kwasten te gebruiken. Denk daarnaast ook aan wattenschijfjes en staafjes. Deze zijn heel handig om onderweg even je make-up bij te werken of te corrigeren. En als laatste: wees eerlijk tegen jezelf. Gebruik je dagelijks dezelfde make-up? Kleine kans dat je dit op vakantie dan anders gaat doen. En make-up die je niet gebruikt hoef je dus ook niet in je tas te gaan proberen te proppen.

Fijne kerst en alvast een gelukkig nieuwjaar!

Column, Lifestyle, Personal

Uitstel Talentje

Veel talenten heb ik niet, maar als er dan toch een ding is waar ik goed in ben, dan is het wel uitstellen. Of misschien beter gezegd; ik ben een ramp in plannen. Deze blog waar ik aan begonnen ben? Het was eigenlijk de bedoeling dat ik minstens een keer per week iets zou posten… Deze post die ik aan het schrijven ben? Eigenlijk zou ik nu bezig moeten zijn met het inpakken van mijn spullen – wat ik eigenlijk afgelopen zondag had willen doen. Toen maandag… Toen dinsdag… Toen woensdag… En toen.. uhm ja, vandaag, de allerlaatste dag.

Tja, de combinatie van mijn slechte plannen, goede uitstellen en verschrikkelijke concentratievermogen is niet zo top. Om beter te zeggen; een ramp. Het komt erop neer dat ik alles op het laatste moment doe, of gewoon helemaal niet doe. Iedere keer weer neem ik me voor eerder mijn huiswerk te doen, beginnen te leren, mijn kamer schoonmaken, bijna lege producten vervangen, etc. etc. etc. En iedere keer weer haat ik mezelf, omdat ik het weer eens niet gedaan heb.
Tot een paar maanden terug was dit nooit een heel groot probleem. Meestal lukten mijn proefwerken en examens nog wel, of had ik wel de tijd om op de fiets te springen en naar de winkel te sprinten. Tot een paar maanden terug. Nu ben ik bezig met mijn studie en blijkt dat het toch niet heel verstandig is twee dagen van tevoren te beginnen met leren. Nee, dan haal je je vakken niet. Zoals is gebleken uit mijn punten… Stom stom stom! Niet alleen zit ik nu met de stress dat ik bijna alles moet halen, wil ik mijn studie blijven doen, er komt ook nog eens bij dat ik nu in één keer 6 vakken moet halen.
Als ik voor één keertje van mijn luie domme kont was gekomen, had ik nu niet in de stress gezeten., hadden mijn uber zware boeken niet mee gehoeven op vakantie en had ik redelijk relaxed de tentamenperiode in kunnen gaan.
Maar goed, wat gebeurt is, is gebeurt en ik kan er nou eenmaal niets meer aan veranderen. Behalve dan nu diehard leren. Onder verplichting van mijn mentor heb ik een prachtige planning gemaakt – ja, ik kan het wel – en nu is het plan om hard te werken en alles te halen.
Uhm… dan moet je je alleen wel aan die planning houden; niet mijn sterkste kant. Waar ik nu bezig zou moeten zijn met Arbeids & Organisatie Psychologie, bedenk ik me opeens dat ik veel beter deze post kan schrijven. *Zucht* Leer ik het dan ook nooit?!
Oké, genoeg gebrabbel; ik bedenk me net dat ik m’n laarzen nog op moeten halen, twee online toetsen moet maken – oh nee, 3 online toetsen, en natuurlijk nog mijn tas moet inpakken en moet leren. En dit allemaal voor vanavond. Wish me luck!

Follow my blog with Bloglovin
Food

Glutenhype

Als je coeliakie hebt, dan is het je waarschijnlijk al wel opgevallen. Al is er ook een aardige kans dat het je op is gevallen als je geen gluten intolerantie hebt. Glutenvrij eten is ‘hip’. Ja ja, er is weer een nieuwe hype ontstaan in de dieetwereld. Nu moeten we allemaal gluten mijden, want gluten zijn slecht. Yeah, right…

De hele trend is ontstaan dankzij het boek ‘Wheat Belly’, geschreven door Dr. William Davis. William is een cardioloog en 80% van zijn patiënten heeft (pre-)diabetes. Om hun bloedsuikerwaarde te verlagen, vroeg hij hen producten van granen uit hun eetpatroon weg te strepen. Dit zijn namelijk producten die de bloedsuikerwaarde erger verhogen dan andere producten. Toen zijn patiënten een paar maanden later terug kwamen, was William verbaasd door de resultaten. Naast het effect dat hij verwachten, verloren ze ook nog eens enorm veel gewicht. (zie: http://www.wheatbellyblog.com/about-the-author/)
En dus werd glutenvrij eten een ontzettende rage. Hollywoodsterren als Gwyneth Paltrow, Victoria Beckham en Miley Cyrus doen al mee. En wat de Hollywoodsterren doen, moet de rest van de wereld natuurlijk ook doen. Wie wil nou niet zo’n strak lichaam?

Vele van deze dieetfanaten zijn ook geconstateerd met een ‘niet coeliakie gluten gevoeligheid’. Oké, dit geldt voor de Amerikaanse dieetfanaten en daar sta ik dan ook niet zo raar van te kijken. Maar hoewel vele mensen hiermee geconstateerd zijn, blijkt dit onzin te zijn – goh, verrassend! Er bestaat geen wetenschappelijk bewijs van een sensitiviteit en daarnaast zijn er ook geen testen voor, zeggen Dr. Antonia Di Sabatino en Dr. Gino Roberto Corazza, beiden onderzoekers naar coeliakie. Of deze hype dus echt werkt, is maar zeer de vraag. (zie: http://healthland.time.com/2012/02/21/all-hype-gluten-free-diets-may-not-help-many/)

Nu zou je alsnog kunnen denken; ‘fijn toch? Meer aandacht voor glutenvrij eten?’ Klopt, het zou een voordeel kunnen zijn. Hoe meer consumenten glutenvrije producten kopen, hoe meer er ook op de markt komt. En dát is een heel groot voordeel! Maar toch erger ik me enorm aan deze hype.
Het klinkt heel leuk, glutenvrij eten. Totdat je een keer uit eten gaat, een dagje weg wil, of iets dergelijks. Want ja, dan is het opeens niet zo makkelijk meer. Mensen die ermee af proberen te vallen roepen dan gauw: ‘Ach, één keertje kan geen kwaad.’ Daardoor ontstaat het beeld dat het niet zo’n ramp is, niet altijd glutenvrij te eten. Maar iedereen die intolerant is, weet dat dit toch echt niet de bedoeling is.

Deze hype maakt het lastig om uit te leggen dat één hapje echt niet kan. Aandacht voor glutenvrij hoor je mij niet over klagen. Maar het zou fijn zijn als het dan wel de juiste aandacht is.